ʃɛft͡s, šefc
Pochodzenieprasł. *šьvьcь; zob. szyć
- człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty
“Muszę zanieść te buty do szewca.”
- błąd łamania tekstu, polegający na pozostawieniu na końcu łamu samotnego pierwszego wiersza akapitu
- colloquial, obsoletelin
- colloquial, obsoleteciernik
- obsoletebułka groszowa z mąki żytniej
Formyszewca(genitive, singular) · szewcowi(dative, singular) · szewca(accusative, singular) · szewcem(instrumental, singular) · szewcu(locative, singular) · szewcze(vocative, singular) · szewcu(vocative, singular) · szewcy(nominative, plural) · szewców(genitive, plural) · szewcom(dative, plural) · szewców(accusative, plural) · szewcami(instrumental, plural) · szewcach(locative, plural) · szewcy(vocative, plural) · szewce(nominative, plural) · szewce(accusative, plural) · szewce(vocative, plural)