ʃkɔt, škot
Pochodzenieniem. Schot lub dolnoniem. schot
- mieszkaniec Szkocji
“Na uroczystości było kilku Szkotów w kiltach.”
- lina do ustawiania żagla pod odpowiednim kątem do kierunku wiatru; lina służąca do ściągania lub luzowania żagla
“… Szczęsny z namotanym końcem szkota w jednej ręce, z drugą na sterze trzymał kurs …”
- lekka tkanina półwełniana z lnianą lub bawełnianą osnową; gatunek kamlotu
“Gdyżby na starość szkotu za sobolą jupę, Duszkoż onym ogonem okryć gołą chałupę”
- datedhandlarz, kramarz, przekupień (zwłaszcza domokrążny)
“Nasi szkotowie na opałce drobne rzeczy rozmaite dla przedania noszą po ulicach”
- dateddzieciak, dzieciuch, bachor
- dawna moneta polska mająca wartość dwóch groszy srebrnych; jednostka obrachunkowa równa 1/24 grzywny
“W r. 1319 winnica należąca do wójtostwa w Górnym Głogowie przynosiła rocznie 19 szkotów daniny dla proboszcza w Kazimierzu”
FormySzkota(genitive, singular) · Szkotowi(dative, singular) · Szkota(accusative, singular) · Szkotem(instrumental, singular) · Szkocie(locative, singular) · Szkocie(vocative, singular) · Szkoci(nominative, plural) · Szkotów(genitive, plural) · Szkotom(dative, plural) · Szkotów(accusative, plural) · Szkotami(instrumental, plural) · Szkotach(locative, plural) · Szkoci(vocative, plural)