Pochodzeniepor. białor. шмат- i шмат
- znaczna część jakiejś powierzchni lub przestrzeni
“Do chwilowych zwycięzców przyłączyli się potem zdradziecko pruscy mieszczanie, którym obcy był duch chrześcijańskiego rycerstwa, poparli w wojnie trzynastoletniej polskiego króla i oddali szmat kraju ”
- duży odcinek czasu lub czegoś odbywającego się w czasie
“Nie widzieliśmy się szmat czasu, dokładnie od lata ubiegłego roku, kiedy z Mileną złożyliśmy Państwu wizytę”
- genitivelm od: szmata
Formyszmatu(genitive, singular) · szmatowi(dative, singular) · szmatem(instrumental, singular) · szmacie(locative, singular) · szmacie(vocative, singular)