ʃnur, šnur
- splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno
“Graf Rosenheim, gdy go dzwonnik za wcześnie na kazanie dzwonieniem rozbudził, kazał mu zjeść sznur dzwonniczy od węzła do węzła”
- grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim
“Wyleciał, lecąc sznur żurawi biały, / A na nim wisząc za śnieżne ramiona / Mglista niewiasta…”
- colloquializolowany przewód zasilający urządzenie elektryczne
“Bezpieczny sznur przy żelazku powinien być odporny na wysoką temperaturę.”
- noszona na ramieniu pleciona ozdoba będąca częścią munduru galowego
“Sznur galowy w kolorze srebrnym, przeplatany niebieską nitką zawieszany na prawym ramieniu, (…) przypina się do pierwszego górnego guzika kurtki mundurowej.”
- datedwąski, długi pas pola uprawnego
“Rzekł Rejent mimojazdem: „Ja mówiłem wczora, / Że polowanie nasze udać się nie może: / Jeszcze zbyt wcześnie, jeszcze na pniu stoi zboże / I mnóstwo sznurów chłopskiej nie zżętej jarzyny; / Stąd i Hra”
- datedjednostka długości historycznie używana w Polsce równa dziesięciu prętom
- datedmiara powierzchni równa stu prętom
Formysznura(genitive, singular) · sznurowi(dative, singular) · sznurem(instrumental, singular) · sznurze(locative, singular) · sznurze(vocative, singular) · sznury(nominative, plural) · sznurów(genitive, plural) · sznurom(dative, plural) · sznury(accusative, plural) · sznurami(instrumental, plural) · sznurach(locative, plural) · sznury(vocative, plural)