ˈtalar, talar
Pochodzenieod niem. Taler < niem. Joachimstaler
- duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata
Formytalary(nominative, plural) · talara(genitive, singular) · talarów(genitive, plural) · talarowi(dative, singular) · talarom(dative, plural) · talara(accusative, singular) · talary(accusative, plural) · talarem(instrumental, singular) · talarami(instrumental, plural) · talarze(locative, singular) · talarach(locative, plural) · talarze(vocative, singular) · talary(vocative, plural)