ˈtaras, taras
Originniem. Trass lub franc. terasse < p.łac. terracia
- otwarta przestrzeń użytkowa budynku
“Po chwili stał już przy tarasie, z którego kilka schodów prowadziło na trawnik ozdobiony paroma równo przyciętymi iglakami”
- podcięty i wyrównany teren na stoku góry lub wzniesienia
- datedgrobla
- Old-Polishgruz, żwir
Formstarasu(genitive, singular) · tarasowi(dative, singular) · tarasem(instrumental, singular) · tarasie(locative, singular) · tarasie(vocative, singular) · tarasy(nominative, plural) · tarasów(genitive, plural) · tarasom(dative, plural) · tarasy(accusative, plural) · tarasami(instrumental, plural) · tarasach(locative, plural) · tarasy(vocative, plural)