ˈtɛrɛ̃n, terẽn
- pewien określony obszar ziemi
“Z tego wzgórza lepiej widać cały teren.”
- obszar będący w sferze czyichś wpływów, zainteresowania czy działania
“Nikt nie będzie sprzedawał dragów na moim terenie!”
- metaphoricdziedzina czyjejś aktywność
“Wchodzisz w mój teren działania.”
- colloquialwładza, ośrodek prowincjonalny wobec władzy, ośrodka centralnego
- arena pewnych określonych wydarzeń
- otwarta część powierzchni ziemi wraz z jej ukształtowaniem i pokryciem
Formsterenu(genitive, singular) · terenowi(dative, singular) · terenem(instrumental, singular) · terenie(locative, singular) · terenie(vocative, singular) · tereny(nominative, plural) · terenów(genitive, plural) · terenom(dative, plural) · tereny(accusative, plural) · terenami(instrumental, plural) · terenach(locative, plural) · tereny(vocative, plural)