ˈtɔrba, torba
Origintur. torba → worek; od nazwy miasta w Turcji – tur. Torba
- opakowanie wykonane ze skóry lub tworzywa sztucznego, używane do przechowywania lub transportu przedmiotów, często wyposażone w uchwyty lub paski
“Mam nową torbę, którą dostałem na urodziny.”
“Na uczelni zawsze noszę laptopa w torbie.”
“Urwała mi się rączka od mojej ulubionej skórzanej torby.”
- u samic niektórych ssaków fałd skórny w formie kieszeni, w którym przebywają i rozwijają się małe
Formstorby(genitive, singular) · torbie(dative, singular) · torbę(accusative, singular) · torbą(instrumental, singular) · torbie(locative, singular) · torbo(vocative, singular) · torby(nominative, plural) · toreb(genitive, plural) · torb(genitive, plural, rare) · torbom(dative, plural) · torby(accusative, plural) · torbami(instrumental, plural) · torbach(locative, plural) · torby(vocative, plural)