ˈtɔtɛ̃m, totẽm
Pochodzenieang. totem < z języka odżibwe „ototeman” → „jego totem”
- zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią
- psychologysymbol pierwotnego, przedreligijnego systemu społecznego
- kompozycja z drewna i naturalnych materiałów stawiana przez zastęp harcerski na obozie letnim na wzór indiańskich totemów (1.1) jako symbol zastępu
- stosunkowo wysoki słup reklamowy z logo firmy, częsty przy stacjach benzynowych
Formytotemu(genitive, singular) · totemowi(dative, singular) · totemem(instrumental, singular) · totemie(locative, singular) · totemie(vocative, singular) · totemy(nominative, plural) · totemów(genitive, plural) · totemom(dative, plural) · totemy(accusative, plural) · totemami(instrumental, plural) · totemach(locative, plural) · totemy(vocative, plural)