ˈtrɔ̃mba, trõmba
- augmentativeod: trąbka
- colloquialkażdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
“Trąby grały larum, by kto żyw, chronił się do miasta, lecz oni nie słyszeli tych głosów lub nie chcieli na nie zważać.”
- gwałtowny wir powietrza
“Niedawno na tym obszarze pojawiła się trąba powietrzna.”
- wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia)
“Istnieje przekonanie, że figurka słonia z podniesioną trąbą przynosi szczęście.”
- humorouso człowieku nieenergicznym, niezaradnym
“Nie poderwałeś jej? Ale z ciebie trąba!”
Formytrąby(genitive, singular) · trąbie(dative, singular) · trąbę(accusative, singular) · trąbą(instrumental, singular) · trąbie(locative, singular) · trąbo(vocative, singular) · trąby(nominative, plural) · trąb(genitive, plural) · trąbom(dative, plural) · trąby(accusative, plural) · trąbami(instrumental, plural) · trąbach(locative, plural) · trąby(vocative, plural)