trɛfl̥, trefl̦
Pochodzeniefranc. trèfle → koniczyna
- kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru
“Miałem w ręku pięć trefli.”
- należący do trefli (1.1)
“Dołożyłem dwójkę trefl.”
Formytrefle(nominative, plural) · trefla(genitive, singular) · trefli(genitive, plural) · treflowi(dative, singular) · treflom(dative, plural) · trefla(accusative, singular) · trefle(accusative, plural) · treflem(instrumental, singular) · treflami(instrumental, plural) · treflu(locative, singular) · treflach(locative, plural) · treflu(vocative, singular) · trefle(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik