Pochodzeniewł. tremare < łac. tremere
- psychologystrach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym)
“Był to mój pierwszy występ dyplomatyczny i miałem tremę.”
- znak diakrytyczny w postaci dwóch kropek nad literą (zazwyczaj oznacza konieczność wymowy danej samogłoski w dyftongu)
Formytremy(genitive, singular) · tremie(dative, singular) · tremę(accusative, singular) · tremą(instrumental, singular) · tremie(locative, singular) · tremo(vocative, singular)