ˈtupɛt, tupet
Pochodzeniefranc. toupet → czelność, kosmyk włosów, czupryna < st.franc. top → czub
- zbytnia pewność siebie, granicząca z bezczelnością, zuchwałość
“Z tupetem odpowiadał na pytania.”
- półperuka noszona przez mężczyzn dla zakrycia łysiny nad czołem
“(…) swojego czasu, nosił włosy pudrowane, fryzurę i tupet markizów francuskich”
Formytupety(nominative, plural) · tupetu(genitive, singular) · tupetów(genitive, plural) · tupetowi(dative, singular) · tupetom(dative, plural) · tupety(accusative, plural) · tupetem(instrumental, singular) · tupetami(instrumental, plural) · tupecie(locative, singular) · tupetach(locative, plural) · tupecie(vocative, singular) · tupety(vocative, plural)