tfaʃ, tfaš
- przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy
“Przedszkolanka kazała dzieciom umyć twarze.”
- colloquial, metaphoricaspekt, często aspekt charakteru, wariant czegoś
“Strach ma wiele twarzy.”
“Ten polityk w ostatnim wystąpieniu pokazał ludzką twarz.”
- metaphoricosoba, która powszechnie jest kojarzona z czymś, np. z instytucją, z ideą
“Nasza Jola stała się ostatnio twarzą pewnego kolorowego magazynu.”
- Old-Polishstworzenie
Formytwarzy(genitive, singular) · twarzy(dative, singular) · twarzą(instrumental, singular) · twarzy(locative, singular) · twarzy(vocative, singular) · twarze(nominative, plural) · twarzy(genitive, plural) · twarzom(dative, plural) · twarze(accusative, plural) · twarzami(instrumental, plural) · twarzach(locative, plural) · twarze(vocative, plural)