Pochodzeniepol. typ + -ek < łac. typus < gr. τύπος < gr. τύπτω → bić
- colloquial, diminutive, scornfullyod: typ, podejrzany facet
“Powiedziałem temu typkowi, żeby się odczepił.”
Formytypka(genitive, singular) · typkowi(dative, singular) · typka(accusative, singular) · typkiem(instrumental, singular) · typku(locative, singular) · typku(vocative, singular) · typki(nominative, plural) · typków(genitive, plural) · typkom(dative, plural) · typków(accusative, plural) · typkami(instrumental, plural) · typkach(locative, plural) · typki(vocative, plural)