vwɔx, vu̯oχ
Pochodzenieprasł. *volxъ < pragerm. *walhaz → obcy, nieznajomy
- człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch
“Odwiedziliśmy z Włochami Częstochowę, Kraków i Wieliczkę.”
- genitivelp od: Włochy
- augmentativeod włos
FormyWłocha(genitive, singular) · Włochowi(dative, singular) · Włocha(accusative, singular) · Włochem(instrumental, singular) · Włochu(locative, singular) · Włochu(vocative, singular) · Włosi(nominative, plural) · Włochów(genitive, plural) · Włochom(dative, plural) · Włochów(accusative, plural) · Włochami(instrumental, plural) · Włochach(locative, plural) · Włosi(vocative, plural) · włocha(genitive, singular) · włochowi(dative, singular) · włochem(instrumental, singular) · włochu(locative, singular) · włochu(vocative, singular) · włochy(nominative, plural) · włochów(genitive, plural)