ˈva.t͡sɛk, va.cek
Pochodzeniepol. Wacław + -ek
- datedskórzany woreczek na pieniądze, zawieszony na szyi, ściągany rzemykiem lub zameczkiem; zob. też wacek w Encyklopedii staropolskiej
“Szeląga nie masz w wacku, a długów po uszy.”
“Odział się zaraz potem paradnie Lisicki, nabity dobrze wacek wsunął do kieszeni i poszedł na miasto”
- broadly, colloquialpenis
“Te slipki uciskają mi wacka.”
- walet
- diminutiveimię męskie poufała forma imienia Wacław
“Mówiłem Wackowi, żeby nie przesadzał z tym bieganiem.”
Formywacka(genitive, singular) · wackowi(dative, singular) · wacka(accusative, singular) · wackiem(instrumental, singular) · wacku(locative, singular) · wacku(vocative, singular) · wacki(nominative, plural) · wacków(genitive, plural) · wackom(dative, plural) · wacki(accusative, plural) · wackami(instrumental, plural) · wackach(locative, plural) · wacki(vocative, plural) · Wacka(genitive, singular) · Wackowi(dative, singular) · Wacka(accusative, singular) · Wackiem(instrumental, singular) · Wacku(locative, singular) · Wacku(vocative, singular) · Wackowie(nominative, plural)