ˈvalɛt͡s, valec
Originniem. Walze → walec
- pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni
“Do wyrównywania asfaltu na jezdni używa się walców.”
- bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem
“Płaszczyzna boczna walca po rozwinięciu tworzy prostokąt.”
- przedmiot w kształcie walca (1.2)
- maszyna lub część maszyny do obróbki niektórych typów materiałów, np. metalu
Formswalca(genitive, singular) · walcowi(dative, singular) · walcem(instrumental, singular) · walcu(locative, singular) · walcu(vocative, singular) · walce(nominative, plural) · walców(genitive, plural) · walcom(dative, plural) · walce(accusative, plural) · walcami(instrumental, plural) · walcach(locative, plural) · walce(vocative, plural)