ˈvalɛt, valet
Pochodzeniefranc. valet → giermek
- najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach)
- colloquialosoba mieszkająca nielegalnie w akademiku
“Mamy bardzo ciasno w pokoju, bo mieszka z nami dwóch waletów.”
Formywaleta(genitive, singular) · waletowi(dative, singular) · waleta(accusative, singular) · waletem(instrumental, singular) · walecie(locative, singular) · walecie(vocative, singular) · walety(nominative, plural) · waletów(genitive, plural) · waletom(dative, plural) · walety(accusative, plural) · waletami(instrumental, plural) · waletach(locative, plural) · walety(vocative, plural) · waleci(nominative, plural) · waletów(accusative, plural) · waleci(vocative, plural)