ˈvawɛk, vau̯ek
Pochodzeniepol. wał + -ek
- diminutiveod: wał
- przedmiot przypominający cylinder
- element cylindryczny dający się obracać
- colloquialobły kształt powstały poprzez zwinięcie
“(…) włosy, upięte były szpilkami w dwa wałki po bokach głowy, a reszta, spleciona w długi warkocz, spadała na plecy”
- colloquialpodłużna fałda
“Utyłam i znów robią mi się wałki na bokach.”
- slangoszustwo
“Ta sprawa to jakiś wałek, a nie uczciwy interes.”
- zob. wałek malarski
- segment pnia drzewa pociętego np. piłą
Formywałki(nominative, plural) · wałka(genitive, singular) · wałków(genitive, plural) · wałkowi(dative, singular) · wałkom(dative, plural) · wałki(accusative, plural) · wałkiem(instrumental, singular) · wałkami(instrumental, plural) · wałku(locative, singular) · wałkach(locative, plural) · wałku(vocative, singular) · wałki(vocative, plural)