ˈvɛlɔ̃n, velõn
Pochodzeniewł. velo < łac.
- przezroczysty materiał upinany na głowie i stanowiący część ubioru (m.in. stroju panny młodej, zakonnic lub niektórych duchownych)
- zdobiona tkanina używana podczas liturgii jako wierzchnia szata do błogosławieństwa
- nakrycie diskosa i kielicha w czasie proskomidii
- ryba akwariowa
Formywelony(nominative, plural) · welonu(genitive, singular) · welonów(genitive, plural) · welonowi(dative, singular) · welonom(dative, plural) · welony(accusative, plural) · welonem(instrumental, singular) · welonami(instrumental, plural) · welonie(locative, singular) · welonach(locative, plural) · welonie(vocative, singular) · welony(vocative, plural) · welona(genitive, singular) · welona(accusative, singular)