ˈɕfʲita, śfʹita
Pochodzenieniem. Suite z franc. suite
- otoczenie asystujące przywódcy
“Hr. Oppersdorff był starostą krajowym i on podejmował króla Jana i jego świtę na zamku raciborskim”
- person, presentlp 3 zob. świtać
Formyświty(genitive, singular) · świcie(dative, singular) · świtę(accusative, singular) · świtą(instrumental, singular) · świcie(locative, singular) · świto(vocative, singular) · świty(nominative, plural) · świt(genitive, plural) · świtom(dative, plural) · świty(accusative, plural) · świtami(instrumental, plural) · świtach(locative, plural) · świty(vocative, plural)