ˈvʲĩɲit͡ɕ, vʹĩńić
- przypisywać komuś winę; oskarżać kogoś
“Winił sąsiada za wszystkie swoje niepowodzenia.”
Formywinię(singular, first-person, present) · winisz(singular, second-person, present) · wini(singular, third-person, present) · winimy(plural, first-person, present) · winicie(plural, second-person, present) · winią(plural, third-person, present) · winiłem(singular, first-person, past) · winiłeś(singular, second-person, past) · winił(singular, third-person, past) · winiliśmy(plural, first-person, past) · winiliście(plural, second-person, past) · winili(plural, third-person, past) · winiłam(singular, first-person, past) · winiłaś(singular, second-person, past) · winiła(singular, third-person, past) · winiłyśmy(plural, first-person, past) · winiłyście(plural, second-person, past) · winiły(plural, third-person, past) · winiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · winiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)