Pochodzenieod łac. vivat → niech żyje (forma 3. os. lp trybu łączącego)
- okrzyk wyrażający radość, entuzjazm
“Tłum szalał — oklaskom i wiwatom nie było końca.”
- polski taniec ludowy z Wielkopolski
- niech żyje!, hurra!, brawo!
“— Wiwat! Niech żyje! — zawołał jeszcze raz, otworzył parasol i sfrunął na ziemię”
Formywiwatu(genitive, singular) · wiwatowi(dative, singular) · wiwatem(instrumental, singular) · wiwacie(locative, singular) · wiwacie(vocative, singular) · wiwaty(nominative, plural) · wiwatów(genitive, plural) · wiwatom(dative, plural) · wiwaty(accusative, plural) · wiwatami(instrumental, plural) · wiwatach(locative, plural) · wiwaty(vocative, plural)