ˈvɔwat͡ɕ, vou̯ać
- wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
“Tyle razy cię wołałem, a ty twierdzisz, że nic nie słyszałaś?”
- nazywać kogoś
“W podstawówce wołali na mnie „Gałązka”.”
- przekazywać coś krzykiem
“Niektórzy śmiali się, ale większość wołała: „zabierzecie go ze sceny!”.”
- colloquialżądać pewnej ceny (zwykle za usługę)
“Oni wołają dwieście złotych za wymianę opon.”
Formywołam(singular, first-person, present) · wołasz(singular, second-person, present) · woła(singular, third-person, present) · wołamy(plural, first-person, present) · wołacie(plural, second-person, present) · wołają(plural, third-person, present) · wołałem(singular, first-person, past) · wołałeś(singular, second-person, past) · wołał(singular, third-person, past) · wołaliśmy(plural, first-person, past) · wołaliście(plural, second-person, past) · wołali(plural, third-person, past) · wołałam(singular, first-person, past) · wołałaś(singular, second-person, past) · wołała(singular, third-person, past) · wołałyśmy(plural, first-person, past) · wołałyście(plural, second-person, past) · wołały(plural, third-person, past) · wołałom(singular, first-person, past, potential, rare) · wołałoś(singular, second-person, past, potential, rare)