vʲʑɔ̇̃ɲt͡ɕ, vʹźo̊̃ńć
Pochodzeniepol. wz- + jąć, od prasł. *vъzęti
- chwycić ręką
- skorzystać z czegoś
“Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”
- zastosować, zażyć
- colloquialodbyć stosunek seksualny
“– Weź mnie, weź – szeptała urywanym głosem – bo się spalę na popiół… Drapieżnymi chwytami zdarła z niego kołdrę i przywarła doń całym ciałem”
- colloquialpokonać przeszkodę
- colloquialwskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
“Ona jeszcze kiedy weźmie i dom podpali”
“Wszyscy tak bardzo na niego liczyli, a on wziął, wyjechał do Ameryki.”
- colloquialwzmacnia tryb rozkazujący
“Weź, dziecko, i nie krzycz. Któż widział krzyczeć?”
- colloquialzacząć coś robić
“Bardzo powoli powracały mi siły, tak iż dopiero po dwóch tygodniach mogłem się wziąć do dalszego wyprzątania groty”
- chwycić się (za rece, pod boki, itp.)
Formywezmę(singular, first-person, future) · weźmiesz(singular, second-person, future) · weźmie(singular, third-person, future) · weźmiemy(plural, first-person, future) · weźmiecie(plural, second-person, future) · wezmą(plural, third-person, future) · wziąłem(singular, first-person, past) · wziąłeś(singular, second-person, past) · wziął(singular, third-person, past) · wzięliśmy(plural, first-person, past) · wzięliście(plural, second-person, past) · wzięli(plural, third-person, past) · wzięłam(singular, first-person, past) · wzięłaś(singular, second-person, past) · wzięła(singular, third-person, past) · wzięłyśmy(plural, first-person, past) · wzięłyście(plural, second-person, past) · wzięły(plural, third-person, past) · wzięłom(singular, first-person, past, potential, rare) · wzięłoś(singular, second-person, past, potential, rare)