ˈzakɔ̃n, zakõn
Pochodzenieprasł. *zakonъ
- organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne
“Benedyktyni to najstarszy zakon mnisi. Założony został w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji.”
- Old-Polishwiara, wyznanie, religia
- datedPismo Święte (Stary i Nowy Testament), słowo boże
- Old-Polishświątobliwość, bogobojność, religijność
- Old-Polishpowinność prawna bądź moralna
- Old-Polishstan prawny, zawód, położenie (np. małżeński, wdowi, dworski)
- datedprawo ogłoszone przez Mojżesza
Formyzakonu(genitive, singular) · zakonowi(dative, singular) · zakonem(instrumental, singular) · zakonie(locative, singular) · zakonie(vocative, singular) · zakony(nominative, plural) · zakonów(genitive, plural) · zakonom(dative, plural) · zakony(accusative, plural) · zakonami(instrumental, plural) · zakonach(locative, plural) · zakony(vocative, plural)