zbʲjɛk, zbʹi ̯ek
- ktoś, kto uciekł, zbiegł
“Trwa obława na zbiegów, którzy przyczynili się do śmierci dwunastu osób.”
“Tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi!”
- miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych)
“Toruń leży w pobliżu zbiegu dwóch rzek: Drwęcy i Wisły.”
- nagromadzenie się elementów, np. zdarzeń
- obsoletecoś, czego jest nadto, za dużo, reszta
- obsoletebrzeg piaszczystej naspy przykrytej wodą
Formyzbiega(genitive, singular) · zbiegowi(dative, singular) · zbiega(accusative, singular) · zbiegiem(instrumental, singular) · zbiegu(locative, singular) · zbiegu(vocative, singular) · zbiegowie(nominative, plural) · zbiedzy(nominative, plural) · zbiegów(genitive, plural) · zbiegom(dative, plural) · zbiegów(accusative, plural) · zbiegami(instrumental, plural) · zbiegach(locative, plural) · zbiegowie(vocative, plural) · zbiegu(genitive, singular) · zbiegi(nominative, plural) · zbiegi(accusative, plural) · zbiegi(vocative, plural)