ˈzɡaɡa, zgaga
Pochodzenie1455 r.; prasł. *jьzgaga < prasł. *jьz-žegťi → spalić
- uczucie pieczenia w przełyku, wywołane nadkwasotą żołądek
“Kobietom w ciąży, którym dokucza zgaga, zaleca się jeść migdały.”
- colloquial, metaphoricosoba dokuczliwa, kłótliwa, nieznośna,natrętna, uprzykrzona
“Przyszła znowu ta zgaga i będzie marudzić!”
“Mam już dosyć tej starej zgagi, niech się wynosi!”
- colloquialniesmak, frustracja, uczucie niechęci
Formyzgagi(genitive, singular) · zgadze(dative, singular) · zgagę(accusative, singular) · zgagą(instrumental, singular) · zgadze(locative, singular) · zgago(vocative, singular) · zgagi(nominative, plural) · zgag(genitive, plural) · zgagom(dative, plural) · zgagi(accusative, plural) · zgagami(instrumental, plural) · zgagach(locative, plural) · zgagi(vocative, plural)