ˈɕlʲĩna, ślʹĩna
Pochodzenieprasł. *slina < praindoeur. *(s)lei̯ → śluzowaty, kleisty
- płynna wydzielina wytwarzana w ustach
“W ślinie zawarty jest enzym, który rozkłada cukry już w jamie ustnej.”
Formyśliny(genitive, singular) · ślinie(dative, singular) · ślinę(accusative, singular) · śliną(instrumental, singular) · ślinie(locative, singular) · ślino(vocative, singular) · śliny(nominative, plural) · ślin(genitive, plural) · ślinom(dative, plural) · śliny(accusative, plural) · ślinami(instrumental, plural) · ślinach(locative, plural) · śliny(vocative, plural)