ˈʒmʲija, žmʹii ̯a
Pochodzenieod st.pol. źmija < prasł. *zmьja ż (żmija, wąż) < prasł. *zmьjъ m (żmija, wąż) < prasł. *zema (ziemia)
- gad z podrodziny węży
“[…] Teofil, dobrodziej i opiekun całej rodziny, zmarł nagle w lesie ukąszony przez żmiję.”
- metaphoricosoba zła i podstępna
- accusative, genitivei lp od: żmij
Formyżmii(genitive, singular) · żmii(dative, singular) · żmiję(accusative, singular) · żmiją(instrumental, singular) · żmii(locative, singular) · żmijo(vocative, singular) · żmije(nominative, plural) · żmij(genitive, plural) · żmijom(dative, plural) · żmije(accusative, plural) · żmijami(instrumental, plural) · żmijach(locative, plural) · żmije(vocative, plural)