/di.ˈtaɾ/
OrigemDo infinitivo latino dictare.
- dizer em voz alta, para que outrem escreva o que se vai dizendo
- inspirar
- prescrever
- impor
Formasditando(gerund) · ditado(participle) · dito(singular, first-person, indicative, present) · ditas(singular, second-person, indicative, present) · dita(singular, third-person, indicative, present) · ditamos(plural, first-person, indicative, present) · ditais(plural, second-person, indicative, present) · ditam(plural, third-person, indicative, present) · ditava(singular, first-person, indicative, past, continuative) · ditavas(singular, second-person, indicative, past, continuative) · ditava(singular, third-person, indicative, past, continuative) · ditávamos(plural, first-person, indicative, past, continuative) · ditáveis(plural, second-person, indicative, past, continuative) · ditavam(plural, third-person, indicative, past, continuative) · ditei(singular, first-person, indicative, past) · ditaste(singular, second-person, indicative, past) · ditou(singular, third-person, indicative, past) · ditamos(plural, first-person, indicative, past) · ditámos(plural, first-person, indicative, past) · ditastes(plural, second-person, indicative, past)