/jɛséːn/
OriginInherited from Proto-Slavic *esenь. First attested in the 16th century.
Formsjesẹ̑n(canonical, feminine) · jesén(nominative, singular) · jeséni(dual, nominative) · jeséni(nominative, plural) · jeséni(genitive, singular) · jeséni(dual, genitive) · jeséni(genitive, plural) · jeséni(dative, singular) · jesénma(dative, dual) · jesénim(dative, plural) · jesén(accusative, singular) · jeséni(accusative, dual) · jeséni(accusative, plural) · jeséni(locative, singular) · jesénih(dual, locative) · jesénih(locative, plural) · jesénjo(instrumental, singular) · jesénma(dual, instrumental) · jesénmi(instrumental, plural) · jésen(canonical, inanimate, masculine)