/kɔmàːr/
OriginInherited from Proto-Slavic *komarъ. First attested in the 16th century.
Formskomár(animate, canonical, masculine) · komár(nominative, singular) · komárja(dual, nominative) · komárji(nominative, plural) · komárja(genitive, singular) · komárjev(dual, genitive) · komárjev(genitive, plural) · komárju(dative, singular) · komárjema(dative, dual) · komárjem(dative, plural) · komárja(accusative, singular) · komárja(accusative, dual) · komárje(accusative, plural) · komárju(locative, singular) · komárjih(dual, locative) · komárjih(locative, plural) · komárjem(instrumental, singular) · komárjema(dual, instrumental) · komárji(instrumental, plural)