OriginBorrowed from English coach. First attested in 1962.
- common-gendercoach; a trainer or instructor
Formscoach(indefinite, nominative, singular) · coachs(genitive, indefinite, singular) · coachen(definite, nominative, singular) · coachens(definite, genitive, singular) · coacher(indefinite, nominative, plural) · coachers(genitive, indefinite, plural) · coacherna(definite, nominative, plural) · coachernas(definite, genitive, plural)