OriginFrom Old Norse fǫlna, from the adjective fǫlr (“pale”) + -na. Equivalent to fal + -na.
- intransitiveto fade, to die down (of fire or embers or the like)
“Nu lägerelden falnat ut och dagen nått sitt slut (old-fashioned/poetic phrasing – usually "Nu har lägerelden falnat ut ..." – supine is implying the "har")” — Now the camp fire has faded and the day has reached its end
“1915, Dan Andersson, Kolvaktarens Visor, Helgdagskväll i timmerkojan
Då sova vi alla på granris tungt
och drömma om bleka mör
och snarka och vända oss manligt och lugnt,
medan elden falnar och dör.
Th” — while the fire fades and dies.
- figuratively, intransitiveto fade
“falnad skönhet” — faded beauty
Formsfalnar(present) · falnade(preterite) · falnat(supine) · falna(imperative) · falna(active, infinitive) · -(infinitive, passive) · falnat(active, supine) · -(passive, supine) · falna(active, imperative) · -(imperative, passive) · falnen(active, archaic, error-unrecognized-form) · -(archaic, error-unrecognized-form, passive) · falnar(active, indicative, present) · falnade(active, indicative, past) · -(indicative, passive, present) · -(indicative, passive, past) · falna(active, archaic, error-unrecognized-form, present) · falnade(active, archaic, error-unrecognized-form, past) · -(archaic, error-unrecognized-form, passive, present) · -(archaic, error-unrecognized-form, passive, past)