/²knoːda/
OriginFrom Old Swedish knodha, from Old Norse knoða, from Proto-Germanic *knudaną, compare dialectal knö.
Formsknådar(present) · knådade(preterite) · knådat(supine) · knåda(imperative) · knåda(active, infinitive) · knådas(infinitive, passive) · knådat(active, supine) · knådats(passive, supine) · knåda(active, imperative) · -(imperative, passive) · knåden(active, archaic, error-unrecognized-form) · -(archaic, error-unrecognized-form, passive) · knådar(active, indicative, present) · knådade(active, indicative, past) · knådas(indicative, passive, present) · knådades(indicative, passive, past) · knåda(active, archaic, error-unrecognized-form, present) · knådade(active, archaic, error-unrecognized-form, past) · knådas(archaic, error-unrecognized-form, passive, present) · knådades(archaic, error-unrecognized-form, passive, past)