/²tœma/
OriginFrom Old Swedish tø̄ma, from Old Norse tœma, from Proto-Germanic *tōmijaną.
Formstömmer(present) · tömde(preterite) · tömt(supine) · töm(imperative) · tömma(active, infinitive) · tömmas(infinitive, passive) · tömt(active, supine) · tömts(passive, supine) · töm(active, imperative) · -(imperative, passive) · tömmen(active, archaic, error-unrecognized-form) · -(archaic, error-unrecognized-form, passive) · tömmer(active, indicative, present) · tömde(active, indicative, past) · töms(indicative, passive, present) · tömmes(indicative, passive, present) · tömdes(indicative, passive, past) · tömma(active, archaic, error-unrecognized-form, present) · tömde(active, archaic, error-unrecognized-form, past) · tömmas(archaic, error-unrecognized-form, passive, present)