/at͡ʃ.ˈmaz/
- tuluatta karşısındakine bir nükte veya tekerleme söyleme kolaylığını veren söz
- (mecaz) içinden zor çıkılır durum
- satranç oyununda şahı koruyan taşlardan birinin yerinden oynatılmaması durumu
- form-ofaçmak (eylem) sözcüğünün bildirme kipi geniş zaman basit üçüncü tekil şahıs olumsuz çekimi
Biçimleraçmazı(accusative) · açmazlar(plural) · açmaz(singular, nominative) · açmazlar(plural, nominative) · açmazı(singular, accusative) · açmazları(plural, accusative) · açmaza(singular, dative) · açmazlara(plural, dative) · açmazda(singular, locative) · açmazlarda(plural, locative) · açmazdan(singular, ablative) · açmazlardan(plural, ablative) · açmazın(singular, genitive) · açmazların(plural, genitive) · açmazım(possessive, singular, first-person, nominative) · açmazlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · açmazımı(possessive, singular, first-person, accusative) · açmazlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · açmazıma(possessive, singular, first-person, dative) · açmazlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)