/ɑ.ɾɑ.ˈbɑ/
KökenOsmanlı Türkçesi آرابه sözcüğünden. Çuvaşça uraba (uraba) veya urava (urava, “tekerlek”) ve Moğolca araa (“tekerlek”) ile aynı kökene dayanmaktadır. Araba kelimesi Türkçeden Arapça, İngilizce ve Rusça gibi bazı dillere de geçmiştir.
Ayrıca , Arapça, أربعة (arbea ) 4 ( dört ) dört tekerlek anlamında türemiştir.
- Tekerlekli, motorlu veya motorsuz her türlü kara taşıtı
“Sarhoşların araba sürmeleri sakıncalıdır.”
- Bir araba miktarında olan
Biçimlerarabayı(accusative) · arabalar(plural) · araba(singular, nominative) · arabalar(plural, nominative) · arabayı(singular, accusative) · arabaları(plural, accusative) · arabaya(singular, dative) · arabalara(plural, dative) · arabada(singular, locative) · arabalarda(plural, locative) · arabadan(singular, ablative) · arabalardan(plural, ablative) · arabanın(singular, genitive) · arabaların(plural, genitive) · arabam(possessive, singular, first-person, nominative) · arabalarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · arabamı(possessive, singular, first-person, accusative) · arabalarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · arabama(possessive, singular, first-person, dative) · arabalarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)