/be.ˈjin/
- form-ofbey (ad) sözcüğünün çekimi:
- form-oftamlayan tekil
- form-ofikinci tekil şahıs iyelik tekil
- Kafatasının içinde beyin zarları ile örtülü, iki yarım küre biçiminde sinir kütlesinden oluşan, duyum ve bilinç merkezlerinin bulunduğu organ; dimağ, ensefal.
- Bir aracın çalışması için en gerekli olan parça.
- (mecaz) Yönetici durumunda olan, bir işe yön veren kimse.
- (mecaz) İnsanın tanıma, algılama, muhakeme etme ve kavrama yetisi; dimağ.
- (mecaz) Bilgisi, eğitimi, düşüncesi yüksek düzeyde olan kimse.
- Bilgisayarlarda bilgilerin depolandığı ve gerektikçe çağrılabildiği manyetik ortam.
Formsbeyni(accusative) · beyinler(plural) · beyin(singular, nominative) · beyinler(plural, nominative) · beyni(singular, accusative) · beyinleri(plural, accusative) · beyne(singular, dative) · beyinlere(plural, dative) · beyinde(singular, locative) · beyinlerde(plural, locative) · beyinden(singular, ablative) · beyinlerden(plural, ablative) · beynin(singular, genitive) · beyinlerin(plural, genitive) · beynim(possessive, singular, first-person, nominative) · beyinlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · beynimi(possessive, singular, first-person, accusative) · beyinlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · beynime(possessive, singular, first-person, dative) · beyinlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0