/ˈde.ilʲ/, [ˈd̪e̞ɪ̯ʎ̟], /de.ˈilʲ/
KökenOsmanlı Türkçesi دگل (değil) sözcüğünden devralındı.
- cümle içinde art arda kullanılan iki veya daha çok özneyi, tümleci, yüklemi, aralarından bazılarına olumsuzluk kavramı vererek birbirine bağlayan veya yüklemin olumsuz çekimini sağlayan kelime
“Bu direniş çetin değil, haşin değil, yürek burkucuydu.”
- cümlede bazı unsurları olumsuzlamak amacıyla kullanılan edat
Biçimlerdeğili(accusative) · değiller(plural) · değil(singular, nominative) · değiller(plural, nominative) · değili(singular, accusative) · değilleri(plural, accusative) · değile(singular, dative) · değillere(plural, dative) · değilde(singular, locative) · değillerde(plural, locative) · değilden(singular, ablative) · değillerden(plural, ablative) · değilin(singular, genitive) · değillerin(plural, genitive) · değilim(possessive, singular, first-person, nominative) · değillerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · değilimi(possessive, singular, first-person, accusative) · değillerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · değilime(possessive, singular, first-person, dative) · değillerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)