KökenFransızca déisme, o da Latince deus (“tanrı”) + -ism'den gelir.
- Evren’i başlangıçta yaratan, fakat işleyişine müdahale etmeyen bir tanrının varlığını savunan felsefî görüş.
“Vahiy aracılığıyla indiği iddia edilen her türlü dînî bilgiye karşı çıkan deizm, belli bir dînî bilginin herkeste doğuştan olduğunu ya da akılla elde edebileceğini iddia eder.”
Biçimlerdeizmi(accusative) · deizmler(plural) · deizm(singular, nominative) · deizmler(plural, nominative) · deizmi(singular, accusative) · deizmleri(plural, accusative) · deizme(singular, dative) · deizmlere(plural, dative) · deizmde(singular, locative) · deizmlerde(plural, locative) · deizmden(singular, ablative) · deizmlerden(plural, ablative) · deizmin(singular, genitive) · deizmlerin(plural, genitive) · deizmim(possessive, singular, first-person, nominative) · deizmlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · deizmimi(possessive, singular, first-person, accusative) · deizmlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · deizmime(possessive, singular, first-person, dative) · deizmlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)