/ɡøv.ˈde/
- Bir şeyin asıl bölümü.
- Beden
“Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak
Boşanır sırtlara, vâdîlere, sağnak sağnak.”
- Ağaç ve bitkilerin dallarının dışında kalan ana bölümü
“Ağaç gövdelerini yonttular, günlerce uğraştılar, bir kağnı yaptılar.”
- Hayvanlarda baş, ayak ve kuyruktan geri kalan bölüm.
- Ad ve fiil köklerinden eklerle türetilmiş kelime
“Evli (ev-li), inanç (inan-ç), sevdirmek (sev-dir-mek) kelimeleri birer gövdedir.”
- Minarenin bir bölümü
“Minarenin şerefeyle pabuç arasındaki uzun kısmı, onun gövdesidir.”
Biçimlergövdeyi(accusative) · gövdeler(plural) · gövde(singular, nominative) · gövdeler(plural, nominative) · gövdeyi(singular, accusative) · gövdeleri(plural, accusative) · gövdeye(singular, dative) · gövdelere(plural, dative) · gövdede(singular, locative) · gövdelerde(plural, locative) · gövdeden(singular, ablative) · gövdelerden(plural, ablative) · gövdenin(singular, genitive) · gövdelerin(plural, genitive) · gövdem(possessive, singular, first-person, nominative) · gövdelerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · gövdemi(possessive, singular, first-person, accusative) · gövdelerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · gövdeme(possessive, singular, first-person, dative) · gövdelerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)