/ˈɡe.ɫin/, /ɡe.ˈɫin/
KökenOsmanlı Türkçesi گلين, Eski Türkçe kälin (kälin)
- aileye evlenme yoluyla girmiş olan kadın
- evlenmek için süslenmiş kız ya da yeni evlenmiş kadın
- form-ofgelmek (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi
Biçimlergelini(accusative) · gelinler(plural) · gelin(singular, nominative) · gelinler(plural, nominative) · gelini(singular, accusative) · gelinleri(plural, accusative) · geline(singular, dative) · gelinlere(plural, dative) · gelinde(singular, locative) · gelinlerde(plural, locative) · gelinden(singular, ablative) · gelinlerden(plural, ablative) · gelinin(singular, genitive) · gelinlerin(plural, genitive) · gelinim(possessive, singular, first-person, nominative) · gelinlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · gelinimi(possessive, singular, first-person, accusative) · gelinlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · gelinime(possessive, singular, first-person, dative) · gelinlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)