/ilˈhak/
KökenOsmanlı Türkçesi الحاق, Arapça اِلْحَاق (ilḥāḳ).
- bağlama, ekleme, katma
- hâkimiyeti altına alma
Biçimlerilhakı(accusative) · ilhaklar(plural) · ilhak(singular, nominative) · ilhaklar(plural, nominative) · ilhakı(singular, accusative) · ilhakları(plural, accusative) · ilhaka(singular, dative) · ilhaklara(plural, dative) · ilhakta(singular, locative) · ilhaklarda(plural, locative) · ilhaktan(singular, ablative) · ilhaklardan(plural, ablative) · ilhakın(singular, genitive) · ilhakların(plural, genitive) · ilhakım(possessive, singular, first-person, nominative) · ilhaklarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · ilhakımı(possessive, singular, first-person, accusative) · ilhaklarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · ilhakıma(possessive, singular, first-person, dative) · ilhaklarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)