/ko.ˈjun/
- form-ofkoy (ad) sözcüğünün çekimi:
- form-oftamlayan tekil
- form-ofikinci tekil şahıs iyelik tekil
- form-ofkoyu (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi
- geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan
- (mecaz) verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kişi
- kollar arası
“Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem.”
- göğüsle giysi arası
“Kesesini koynunda taşır.”
- (mecaz) koruyucu, şefkatli çevre
“Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik.”
- form-ofkoymak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi
Biçimlerkoyunu(accusative) · koyunlar(plural) · koyun(singular, nominative) · koyunlar(plural, nominative) · koyunu(singular, accusative) · koyunları(plural, accusative) · koyuna(singular, dative) · koyunlara(plural, dative) · koyunda(singular, locative) · koyunlarda(plural, locative) · koyundan(singular, ablative) · koyunlardan(plural, ablative) · koyunun(singular, genitive) · koyunların(plural, genitive) · koyunum(possessive, singular, first-person, nominative) · koyunlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · koyunumu(possessive, singular, first-person, accusative) · koyunlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · koyunuma(possessive, singular, first-person, dative) · koyunlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)