/maː.ˈʃuc/
KökenOsmanlı Türkçesi معشوق, Arapça ْمَعْشُوقْ (maʿşūḳ).
- obsoleteâşık olunan, sevilen (erkek).
“Biz sevdik, âşık olduk, sevildik, maşuk olduk.”
Biçimlerdaha maşuk(comparative) · en maşuk(superlative) · maşuk(singular, nominative) · maşuklar(plural, nominative) · maşuğu(singular, accusative) · maşukları(plural, accusative) · maşuğa(singular, dative) · maşuklara(plural, dative) · maşukta(singular, locative) · maşuklarda(plural, locative) · maşuktan(singular, ablative) · maşuklardan(plural, ablative) · maşuğun(singular, genitive) · maşukların(plural, genitive) · maşuğum(possessive, singular, first-person, nominative) · maşuklarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · maşuğumu(possessive, singular, first-person, accusative) · maşuklarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · maşuğuma(possessive, singular, first-person, dative) · maşuklarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative)