KökenOsmanlı Türkçesi مرمى, o da Arapça مَرْمِيّ (marmiyy).
- ateşli silâhlar tarafından atılan delici, patlayıcı madde, kurşun
“Tarlalara gömülmüş büyük gemi mermilerini, yattıkları yerlerden çıkararak tetkik ettik.”
Biçimlermermiyi(accusative) · mermiler(plural) · mermi(singular, nominative) · mermiler(plural, nominative) · mermiyi(singular, accusative) · mermileri(plural, accusative) · mermiye(singular, dative) · mermilere(plural, dative) · mermide(singular, locative) · mermilerde(plural, locative) · mermiden(singular, ablative) · mermilerden(plural, ablative) · merminin(singular, genitive) · mermilerin(plural, genitive) · mermim(possessive, singular, first-person, nominative) · mermilerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · mermimi(possessive, singular, first-person, accusative) · mermilerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · mermime(possessive, singular, first-person, dative) · mermilerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)