/myˈzɪc/
- birtakım duygu ve düşünceleri belli kurallar çerçevesinde uyumlu seslerle anlatma sanatı, musiki ve bu şekilde düzenlenmiş seslerden oluşan eserlerin okunması veya çalınması
“O müzik dinlemeyi çok sever.”
Biçimlermüziği(accusative) · müzikler(plural) · müzik(singular, nominative) · müzikler(plural, nominative) · müziği(singular, accusative) · müzikleri(plural, accusative) · müziğe(singular, dative) · müziklere(plural, dative) · müzikte(singular, locative) · müziklerde(plural, locative) · müzikten(singular, ablative) · müziklerden(plural, ablative) · müziğin(singular, genitive) · müziklerin(plural, genitive) · müziğim(possessive, singular, first-person, nominative) · müziklerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · müziğimi(possessive, singular, first-person, accusative) · müziklerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · müziğime(possessive, singular, first-person, dative) · müziklerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)